Stockholm sendromu, bir kişinin bir kidnapper, yani kaçırıcı veya bir zorba tarafından tutulurken, tutulan kişinin kaçırıcılarına karşı anormal bir duygusal bağ oluşması olarak tanımlanır. Bu duygusal bağ, tutulan kişinin kaçırıcılarının davranışlarını, amaçlarını veya niyetlerini kabul etmesine ve hatta onları savunmasına neden olabilir.
Stockholm sendromu, ilk kez 1973 yılında Stockholm, İsveç'te gerçekleşen bir banka soygununda tespit edilmiştir. Soygun sırasında kaçırılan müşteriler, kaçırıcılarının davranışlarını savunmaya ve hatta onların hapis yattığı süre boyunca onları ziyaret etmeye devam etmeye başlamışlardır.
Stockholm sendromu genellikle, kişinin hayatta kalmak için kaçırıcılarının rızasını kazanmaya çalışması sonucu oluşur. Ayrıca, kişinin kaçırıcıları tarafından fiziksel veya duygusal şiddet uygulanması, kişinin kendini kaçırıcılarının elinde güvende hissetmesi veya kaçırıcılar tarafından yalnız bırakılmaması gibi faktörler de sendromun oluşmasına neden olabilir.
Stockholm sendromu, genellikle psikolojik veya psikiyatrik tedavi ile iyileştirilir. Bu tedavi, kişinin duygusal bağlarını ve düşüncelerini anlamak ve değiştirmek için kullanılabilir. Ayrıca, kişinin hayatta kalma ve güvende olma ihtiyacını karşılamak için diğer tedavi yöntemleri de kullanılabilir.
Fikirlerin serbest, bilginin sınırsız olduğu yer